คำว่ารักนั้น ผมเองนั้นคิดว่าคงเป็นคำๆหนึ่งที่หาความหมายตรงตัวได้ยากยิ่ง ให้พูดตรงก็ก็คงประมาณ ว่า ต่างคนต่างก็มีนิยามของคำว่ารักต่างกันกระมั้ง หลายคนที่คิดว่าเข้าใจอาจไม่รู้อะไรเลย อีกกลุ่มก็คิดว่าตนไม่รู้แต่กลับเข้าใจอย่างลึกซึ้ง ส่วนตัวของผมรึ คาดว่าคงเป็นแบบแรกมากกว่า

เรื่องทั้งเรื่องผม คาดว่าน่าจะเป็นช่วงที่ผมกลับอังกฤษตอนปิดเทอม ตอนนี้รู้สึกว่าจะอายุราว 15 จะได้มั้งยังเป็นวัยใส่อยู๋เลย ตอนนั้นเองผมเองนั้นรู้สึกตื่นเต้นอย่างมากที่จะได้กลับประเทศของตนเหตุผลน่ะหรือไม่ใช่ว่าว่าผมรักอังกฤษหรอก แต่เป็นเพราะ ผมจะได้กลับไปเจอเธอคนนั้น เธอผู้นั้นที่เป็นรักแรกของผม Tracy นั้นเอง ระยะผมนั่งเครื่องบินนั้นผมนั้นได้แต่คิดตลอดว่า 5 ปีที่ผ่านมานี้เธอจะยังรอผมอยู๋รึปล่าวน่า รึว่าเธอไปมีแฟนแล้ว ส่วนพอถึงน่ะรึ หนักกว่าที่คิดส่ะอีก เธอคนนั้นมีคู่หมั้นแล้ว(ไม่แปลกหรอกเธอเองตอนนั้นก็ 17 แล้ว ที่อังกฤษถือว่าไม่แปลก) ตอนนั้นเองผมก็ได้แต่คิดว่าทำไมถึงรอกันไม่ได้ก็แค่ 5 ปีเอง แต่ความคิด 1 ที่เข้ามานั้นก็คือ คำว่าถ้ารักเธจริงก็ต้องปล่อยเธอไป ผมเองก็นึกได้ปล่อยเธอไป ช่วงเวลาที่ผมอยู่ที่อังกฤษและได้ใกล้ชิดเธอนั้นเรียกได้ว่าอาจเป็ฯหนึ่งในช่วงที่ดีที่สุดของผม แม้ว่าผมจะไม่ต้องเค้าคนนั้นของเธอ

แต่แล้วก็เกิดเรื่องจนได้ ตอนนั้นเป็ฯงานเรื่องส่งของเองเป็นช่วง 1 อาทิตย์ก่อนที่ผมจะกลับมาไทย คืนนั้นเองผมรูสึกว่าอาจจะเมาได้ที่เลย(น่านดื่มหนักตั้งแต่เด็ก) ปรกติคนที่เมานั้นจะจำเรื่องที่เกิดไม่ได้แต่ผมนั้นจำได้ดีเลย สงสัยอาจไม่เมามั้ง ผมเองก็ไม่เข้าใจจุดนี้เหมือนกัน เล่าต่อหล่ะกัน เธอคนนั้นเองก็รู้สึกว่าจะเมาได้ที่เหมือนคนหลายคนน่าจะเคยได้ยินคำที่ว่าเวลาคนเมานั้นตัวตนที่แท้จริงจะออกมา ตัวตนที่แท้จริงของเธอก็คงออกมาในตอนนั้น สิ่งที่เธอได้พูดในตอนนั้นก็คือ ทำไมผมถึงได้ทิ้งเธอไว้คนเดียว เธอนั้นได้รอผมมาตลอด คืนนั้นเองเธอนั้นได้นำพาผมสู่โลกของผู้ใหญ่ที่ยากที่จะหวนกลับ ตอนนั้นเองผมก็เข้าใจว่านี้เองคือสิ่งที่เธอรอมาตลอดจากผม นี้เองคือสิ่งที่เรียกว่าความรักส่วนคู่หมั้นของเธอรึ คืนนั้นหมอนั้นมีนัดชกที่ลอนดอนหมอนั้นเป็นนักมวยอาชีพครับ

นับแต่นั้นเป็นต้นมาผมเองก็เปลี่ยนไปผมได้กลายเป็นคนที่ได้ทำลายผู้หญิงไปหลายคน ผมเองได้แต่คิดว่า นี้คือสิ่งที่เธอเหล่านั้นต้องการ เหมือนกับเธอคนนั้น ทั้งนี้นั้นน่าจะเป็นคำพูดคำหนึ่งที่เธอทั้งหลายเหล่านั้นใช่ "ถ้าเป็นนิคเราโอเคน่ะ" คำนี้เองที่จุดชนวนผมมาตลอด แต่ความรู้สึกที่ได้นั้นกลับกลายเป็นความว่างปล่าวความปล่าวเปลียวในใจที่เกิดมาตลอดผมเองก็ไม่เข้าในจุดนี้มันไม่ใช่การเติมเต็มกันและกันอย่างที่ผมเข้าใจ เพราะเหตุนั้นทุกครั้งที่ผมประกอบกามกิจเสร์จหลายครั้งผมก็ได้บอกเลิกเธอเหล่านั้นเลย (ผมเองมองตัวเองว่าเลวที่สุดก็คงเป็นตอนสมัยนั้นแหล่ะ)ผมเองก็ได้ใช่ชีวิตแบบนั้นอยู๋ราว 5 ปีมั้ง เหตุที่ผมกลายเป็นแบบนั้นถ้าตามที่ผมเข้าใจก็อาจมาจากการที่ว่า ผมนั้นเข้าสู่โลกของผู้ใหญ่เร็วเกินไป หรืออาจเป็นเพราะไม่สมหวังในรักแรกของ แต่คำตอบที่แท้จริงนั้นต่อให้คิดทั้งชีวิตก็คงหาคำตอบไม่ได้

ส่วนเหตุที่ทำให้ผมคิดได้น่ะรึครับก็คงเป็นเพราะเธอคนนั้นที่ผมเจอ เธอคนนั้นที่ทำให้ผมเข้าใจว่าตนเองนั้นเข้าใจผิดมาตลอด ความรักที่ผมเคยเข้าใจมาตลอดมันก็แค่ความใคร่ของตนหาใช่สิ่งอื่นไม่ ความรักนั้นคือการที่ผมได้รู้สึกดีๆกับใครบางคนโดยไม่หวังผลตอบแทน(อย่างน้อยผมก็คิดแบบนั้น)

ก่อนจากนันผมเองก็อยากขอโทษเธอเหล่านั้น ที่ผมได้ทำลายลงแต่ตอนนี้เองผมว่ากว่าผมจะรู้ตัวนั้นคงสายไปแล้วสายไปแล้ว.....